Everyday is 7jan.

posted on 08 Jan 2013 03:13 by razio in FlashFiction
Flash fiction No.1
 
- - - -
 
ทุกครั้งที่ผมนั่งรถไฟฟ้าผมจะรู้สึกเหมือนกับว่าผมกำลังนั่งเครื่องย้อนเวลากลับไปเพื่อกระทำสิ่งเดิมๆ อีกรอบ และอีกหลายๆ รอบ โชคดีที่อีกราวสามสี่สิบปีผมก็น่าจะตายแล้วและไม่ต้องนั่งมันอีก แต่ตอนนี้ผมยังต้องใช้ชีวิตไปก่อน
 
อยู่ๆ ผู้คนรอบตัวก็ดูดาษดื่นไร้เอกลักษณ์ใดๆ ขึ้นมาเสียเฉยๆ และผมก็รู็สึกว่าตัวเองก็เป็นแบบนั้นอยู่เช่นกัน พวกเราดูคล้ายกับมดงานที่เดินต่อแถวกันไปขนน้ำตาล
 
น่าเบื่อ, น่าเบื่อมากๆ
 
เมื่อรถไฟเทียบจอดที่สถานี ผู้คนหลั่งไหลออกไปจากรถไฟกันอย่างเร่งรีบแต่เงียบงัน เป็นช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายที่ไร้เสียง
 
ผมหยุดฝีเท้า กวาดตามองไปรอบๆ ทุกคนกำลังเดิน เดินไปไหนสักแห่ง เดินไปอย่างหน้ามืดตามัว มันเหมือนกับว่าผมเป็นเสาต้นหนึ่งที่ปักอยู่ใจกลางน้ำวน เหมือนว่าผมอยู่ในร้านเหล้าที่ทุกคนกำลังเมาและมีผมเพียงคนเดียวที่ไม่ได้ดื่มอะไรเลย
 
ผมให้เวลาตัวเองฉงนอยู่ครู่หนึ่ง แต่โลกไม่ได้ให้เวลาผมมาเพิ่ม ดังนั้นสองนาทีต่อมาผมจึงออกเดินอีกครั้ง หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับคลื่นมนุษย์เหมือนกับทุกๆ วัน
 
กระแสเวลาไหลผ่าน ขับเคลื่อนคลื่นมนุษย์วนเวียนซ้ำซากราวกับว่าพวกเรากำลังติดอยู่ในมิติหนึ่งที่ทุกอย่างจะอุบัติซ้ำไปตลอดกาล
 
บางทีผมอาจจะติดอยู่ในวันที่ 7 มกราคมมาหลายร้อยปีแล้วก็เป็นได้
 
- - - -
 
หลังจากที่เขียนอะไรเป็นชิ้นเป็นอันไม่ได้ มีแต่มาเป็นฉากสั้นๆไม่ต่อเนื่องแบบนี้ก็เลยเขียนแฟลชฟิคเลยแล้วกัน

Comment

Comment:

Tweet

ท...ท่านทำให้ข้าอยากอ่านต่อ 

#1 By Señor(ita) on 2013-01-10 14:57