วิกฤตกีฬาสี

posted on 29 Oct 2009 00:39 by razio  in story

 

 

หน้าตาโคดจะจั้งกี้
พยายามหัดปาดเลเยอร์เดียว

เครียดมาจากกีฬา เลยขอปาดสักดอก

ทำไปครึ่งชม. สรุปว่าทนไม่ไหว สมาธิสั้นเกินไป
ไว้ค่อยต่อภายภาคหน้า

 

อันนี้โซนบ่น

ช่วงนี้เตรียมงานกีฬาสีค่ะ เหนื่อยมากก
ทำพาเหรด ซ้อมน้อง ชุดเดินแฟนซี ซื้อของ ฯลฯ

ไม่รู้ใครแม่ง ริเริ่มธรรมเนียมกีฬาสีเว่อๆ แบบนี้

ไม่รู้โรงเรียนอื่นเป็นงี้มั้ยนะ ถ้าเป็นเหมือนกันก็บอกนะ
จะได้ดีใจซะหน่อย ว่ามีผู้ร่วมชะตากรรม 55

กีฬาจริงๆไม่มีใครสนใจเลย วิ่งนิดๆหน่อยๆ
รอบชิงบอลสี+บาสสี (วอลเล่ไปชิงกันตอนไหนก็มิทราบ)
แค่เนียะ! ไฮไลท์คือพาเหรดและแสตน+คัทเอ๊าท์หรูหราอลังการ
อันนี้จริงๆเลยนะ ไม่ได้โอเว่อเลย รวมๆแล้ว4-6หมื่น เลยนะคะ

ยิ่งบางสีมีออพชั่นบ้าบอ อย่างโครงเหล็กรูปหัวใจ
ที่สามารถแบะออกพะงาบๆเป็นใจแตก แยกมาอีกต่างหาก
ไปสอบถามมา อิโครงนรก(ที่ไม่รู้ไว้ทำอะไร)อันนี้สั่งทำราคา20000บาท

ทุ่มเงินเกือบแสนเพื่อวันๆเดียว มึงจะบ้าเหรอยะ!

กรรมการก็ไม่ได้ถ่างตาดูเลย ให้คอนเซปมาพอเพียง
แต่สุดท้ายก็ตัดสินเอาสวยงามแม่งทุกปี
เขาไม่รู้เบื้องลึกงัย ดูๆเหมือนมันจะประหยัดอะ

แต่มาลองคิดดูอีกทีนะ
แลดูพอเพียง ทั้งๆที่เสียเงินเยอะ = ห่วยแตก ไม่สมราคา

ก็คือ เช่น ชุดลีดเนี่ยะ
เขาจะให้ทุนมา สีละ5000 สำหรับลีดทั้งคณะ
ซึ่ง! ชุดลีด ต่อ 1 ชุด (ปาเข้าไป)ประมาณ 5000 บาท
และมีลีด +/-10คน ถ้าหารสิบก็ได้คนละ500
ดังนั้น อีทุน5000นี่แทบไม่ได้ช่วยเจี้ยอะไรเลย
แล้วอีชุดที่ไปตัดมาเนี่ย ไม่ได้เก็บไว้ด้วยนะคะ ต้องคืนเขา

ส่วนพาเหรด5000 และแสตนด์5000
ไปไหนก็ไม่รู้ เราดูแลเรื่องพาเหรดยังไม่เห็นได้เงินนี่เลย
ม.6คงกั๊กไว้สำหรับลีดทั้งหมดอะมั้ง ไม่อยากยุ่ง อยากได้ก็เอาไป
เสือกเป็นอริที่ทะเลาะกันมาแต่ชาติปางก่อนด้วย แม่ง! 

บอกทีเถอะ มันมีความจำเป็นตรงไหน
ที่ต้องตัดชุดแพงๆ แถมบ้าๆบอๆอุบาดจังไย ใส่และไม่มีคนจีบกันพอดี
บางสีช่วงเช้าชุดนึง ก๊อกบ่ายอีกชุดนึง ไม่อยากจะคิด
บ้านรวยนักรึงัยยะ

ต่อไป! พาเหรด+แฟนซี

ชุดแฟนซีนะ ถ้าไม่แบบวิกคอเรี่ยนก็ ไอยคุปต์ คลีโอพัตตราอะไรยังงั้น
แล้วแต่คอนเซป ว่าใครมันจะเว่อกว่ากัน ดีไม่ดีมีซูสีไทเฮา แล้วแต่โอกาส

ชุดนี่ก็เช่ามาแบบไม่ใช่ถูกๆ แถมยังหนาอึ้ก ใส่แล้วเป็นลมเป็นแล้งบ้างก็มี
คือช่วงเปิดพิธีมันจะนานมากๆๆๆ 2ชม.ได้
ชนิดที่หน้าซีกนึงไหม้เป็นทูเฟซกันเลยทีเดียว
เพราะผอ.จะพล่ามน้ำลายแตกฟอง ยืนจนไส้จะไหลไปกองที่ส้นเท้า

ยัง มันยังไม่หมด
มันยังมีเสื้อสต๊าฟอีก!

อันนี้โมโหมาก เพราะเพื่อนในห้องจะทำกัน
เงินค่าพาเหรดค่าแฟนซียังเก็บไม่พอแล้ว กระแดะจะทำเสื้อ
แล้วสีส้มม.5 มี2ห้อง ก็ประมาณเกือบๆร้อยคน
แม่งบอกจะทำแยกกัน! โอ่ยย ได้ยินแล้วเส้นเลือดในสมองจะแตก
ค่าบล็อคมันร้อยสองร้อยที่ไหนละวะ

ห้องเรามี38คนเอง แล้วก็ไม่ได้เอาเสื้อทุกคนด้วย
ยังจะมาทำบล็อคแยกอีก มึงเพ้นท์เองละกัน!
เราเลยบอกไปว่ามันไม่ใช่ถูกๆ ตอนนั้นเราทำเสื้อห้อง(แบบไม่เต็มใจ)
ค่าบล็อคยังตั้ง600 ไม่ได้คืนด้วย

ซิลลี่ฟูลสตูปิดจริงๆ!

แต่สรุปว่าก็ต้องทำ เพราะอีแจนต่อสู้กับความโง่ของพวกมันไม่ไหว
พอถึงเวลาเก็บตังอย่ามาบ่นกระปอดกระแปดนะมึง

บอกตรงๆ โคตรเกลียดการทำเสื้อรุ่น/ห้อง/สี เหี้ยห่าไรนี่มากเลย
ทำเพื่ออะไรวะ ไม่ได้รู้สึกว่าผูกพันขึ้นเลย เสี่ยวชิบหาย
เสื้อห้องต้องจบม.ต้นได้มา2ปียังไม่เคยใส่เลยสักครั้ง
อาจจะเพราะตอนนั้นเราโดนบังคับให้ช่วยทำ แล้วมันลำบาก มันแย่
ก็เลยพาลเกลียดธรรมเนียมนี้ไปหมดด้วยละมั้ง ?

ยิ่งเสื้อสตาฟสีนี่ แขวนบัตรเขาก็รู้แล้วว่าสตาฟ รู้อยู่หรอกคนนะไม่ใช่ควาย
จะทำให้มันสิ้นเปลืองเพื่อวันๆเดียวเนี่ยนะ
แล้วลายที่สกรีนนี่ไม่ใช่ลายที่จะใส่ออกไปเดินตามท้องตลาดได้เลยค่ะ
โขนผสมลิเกดีๆนี่เอง

 

พิมพ์จนนิ้วพันกันละ พอดีก่า
พร็อบพวกเดินแฟนซียังไม่ได้ทำเลย
เอ๊า! จบดื้อๆ

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ